صومعه سرا

نام صومعه سرا به قولي بر گرفته از نام عارف قرن چهارم و پنجم

هجري قمري (شيخ عبد الله صو معي ) است وبه قولي ديگر وجود

صو معه هايي كه در اين شهر بوده ، علت اصلي اين نامگذاري بوده.

اين شهر با موقعيت جلگه اي ،يكي از شهر هاي تازه تاسيس يافته

استان گيلان است كه در گذ شته يكي از روستا هاي كسما به شمار

مي رفت و نسبت به آباديهاي اطراف خود اهميت كمتري برخوردار بود . اما

امروزه به دلايل مختلف از جمله : موقعيت جغرافياي آن كه از غرب به ماسال

شاندر من وتالش دولاب واز شمال به انزلي ومشرق به رشت متصل است و

همچنين عبور كانال آب بر فومن و نقش آن در آبياري اين شهرستان از

 روستاهاي اطراف خود پيشي گرفته وبه عنوان مركز شهرستان از اعتبار

زيادي برخوردار است .مردم صومعه سرا به گويش گيلكي (بيه پس )

تكلم مي نمايند مروار بافي و كشاورزي از عمده فعاليت آنهاست . از

مهمترين محصولات كشاورزي اين منطقه برنج توتون و محصولات جاليزي  را

مي توان نام برد .پرورش كرم ابريشم  و زنبور عسل نيز در اين شهرستان

داراي موقعيت  ممتاز كشاورزي است .در بخش منابع طبيعي ، واز نظر

كاشت صنوبر و توليد چوب اول را داراست ولي در زمينه دامداري به دليل

كم بودن وسعت رشد چنداني نداشته است .

جاذبه هاي گردشگري  وتاريخي

تالاب هند خاله ، نرگستان وسياه درويشان ، باغات چاي ومزارع توتون ، دهكده

ييلاقي تنيان ، پارك جنگلي سياه كوه ، خرابه هاي قديمي گسكر هفت

 دغنان ، مناره آجري گسكر ، پل خشتي پردسر يا خشت پل ، اثر باستاني مناره

بازار و سيد خروسه

زيارتگاه ها و اماكن مذهبي

مزار بي بي فاطمه ( معروف به خير النسا ) ، بقيه پير ولي خان ( محمود

خوارزمي )، بقاع متبركه سيد جعفر ، سيد مهدي ، سيد زكي ، سيد سلمان ،

سيد جلال الدين .